اخذ جواز تاسیس

اخذ جواز تاسیس

اخذ جواز تاسیس

اخذ جواز تاسیس پس از ثبت شرکت

اخذ جواز تاسیس: جواز تاسیس مجوزی است كه پس از احراز شرايط لازم بر اساس اين دستورالعمل به منظور سرمايه گذاري در انجام فعاليت صنعتي به نام متقاضي از سوي وزارت صنايع و معادن صادر مي گردد.

جواز به دو دسته تقسیم:

1)شرکتی (حقوقی)

2)شخصی ( حقیقی)

مدارک مورد نیازاخذ جواز تاسیس:

در صورتی که جواز تاسیس شرکتی باشد:

الف) کپی شناسنامه و کارت ملی مدیرعامل

ب) کپی روزنامه رسمی

ج) کپی اساسنامه و اظهارنامه ( یا شرکت نامه و تقاضانامه در صورتی که شرکت مسئولیت محدود است)

د) در صورتی که شرکت تغییرات داشته است آخرین تغییران شرکت

در صورتی که جواز تاسیس شخصی باشد:

الف) کپی شناسنامه و کارت ملی شخصی که می خواهد جواز بگیرد.

تن کامل این دستورالعمل به شرح زیر است:

به طور کل می توان به این صورت بیان کرد  شخصیت هایی  که می خواهند جواز بگیرند شاید فقط صرفا برای تولید کالا اقدام نکنند. یعنی جواز اخذ شده را برای کاربردهای دیگر استفاده بکنند.

یک از بیشترین اقداماتی که برای اخذ جواز تاسیس از وزارت صنایع و معادن می شود در ثبت برند یا همان نام و علائم تجاری می باشد.

پس مشاوره لازم با موسسه حقوقی راه روشن اقدامات لازم برای ثبت برند می شود.

برای ثبت برند فارسی استفاده از جواز تاسیس کار را برای عموم راحت تر کرده است.

در چند سال پیش زمان اخذ جواز تاسیس از وزارت صنایع و معادن حنیازی نبود که زمینه کاری یا در واقع همان ریز اقلام به وضوح نوشته شود به عنوان مثال پوشاک و مواد غذایی در یک جواز نوشته می شدند اما امروزه دیگر نمی توان که همه ریز اقلام را در یک جواز نوشت حتما باید به طور جدا گانه در جواز وزارت صنایع و معادن نوشته شود. به عنوان مثال تمامی سس ها می توانند در کنار هم باشند یا غلات در کنار هم قرار بگیرند.

برای مشاوره بهتر با موسسه حقوقی راه روشن تماس حاصل فرمائید: 44039500

در راستای ساده و روان سازی صدور پروانه ها و آسان سازی کار سرمایه گذاران و فعالان اقتصادی برخی از شرایط و ضوابط صدور جواز تاسیس و پروانه بهره برداری برای ایجاد واحدهای تولیدی اصلاح شد. برای تحقق این امر دستورالعمل های قبلی در حوزه سرمایه گذاری از مرحله صدور جواز تاسیس تا پروانه بهره برداری مورد بازبینی قرار گرفت و ضوابط مورد نیاز در قالب دستورالعمل جدید تهیه شد.

در این دستورالعمل بر مواردی همچون ضرورت رعایت قوانین و مقررات، مربوط به احداث و بهره برداری از واحدهای تولیدی توسط دریافت کنندگان جوازهای تاسیس و پروانه های بهره برداری، صدور پروانه بهره برداری برای شخص حقیقی و حقوقی، رسمیت یافتن تولید بدون کارخانه، الکترونیکی شدن فرآیندها، لزوم داشتن و فعال بودن شناسه کسب و کار برای یکپارچه سازی اطلاعات و ارائه خدمات تاکید شده است.

در تهیه این دستورالعمل از نقد بعضی از مراجعان و نظرات معاونت های برنامه ریزی، امور صنایع و اقتصادی، امور معادن و صنایع معدنی، هماهنگی و امور مجلس و برخی از مدیریت های ستادی و استانی استفاده شده است.

کلیات و تعاریف

واژه هایی که در این دستورالعمل به کار می روند به شرح زیر است:

وزارت:

وزارت صنعت معدن و تجارت

سازمان:

سازمان های استانی تابعه وزارت

فعالیت صنعتی:

فعالیتی اقتصادی که در زیرگروه های بخش صنعت در طبقه بندی آی اس آی سی است که با بهره گیری از نیروی انسانی، ماشین آلات، عملیات تحقیقات، طراحی و یا مهندسی منجر به تولید کالا، نرم افزار و یا ارائه خدمات شده و ارزش افزوده ایجاد کند، بازسازی و نوسازی کالاهای مستعمل با شمارگان انبوه و بازیافت در مقیاس مناسب نیز فعالیت صنعتی تلقی می گردد.

سرمایه گذاری صنعتی:

فرآیندی است که در آن شخص حقیقی و یا حقوقی اقدام به سرمایه گذاری در فعالیت صنعتی در چارچوب ضوابط و مقررات موجود می کند.

واحد صنعتی:

مکان یا مجموعه ای از ماشین آلات، نهاده های تولید، فناوری، نیروی کار، ساختمان ها و تاسیسات به منظور تولید محصول ایجاد شده است. واحد صنعتی کوچک، متوسط و بزرگ بر اساس تعاریف رایج کشور شناسایی می شود.

ظرفیت تولید:

توانی است که با توجه به ماشین آلات نصب شده و دیگر امکانات تولید برای فعالیت صنعتی ایجاد شده است. ظرفیت تولید بر اساس ساعات و روزهای کاری سال و با توجه به ماهیت تولید تعیین شده و در پروانه های صادره درج می شود.

روش های تولید:

تولید با انواع روش های کارخانه ای یکپارچه، تولید پیمانی و تولید بدون کارخانه می تواند انجام شود. تولید آزمایشی، تولیدی است که به منظور راه اندازی ماشین آلات و تجهیزات، ارزیابی ظرفیت و تنظیم کیفیت محصول یا محصولات انجام می شود. تولید بدون کارخانه فعالیت صنعتی محسوب می شود که تولید کننده با تمرکز بر تحقیق و توسعه، طراحی، بازاریابی و استفاده از نام تجاری محصولاتی را با بهره گیری از امکانات، تجهیزات و ظرفیت های تولید دیگران عرضه می کند.

جواز تاسیس:

سندی است که بر اساس پرسشنامه تکمیل شده توسط متقاضی صادر می شود و بیانگر پیش بینی ظرفیت و نوع تولید برای محصول یا گروهی از محصولات است.

پروانه بهره برداری:

سندی است که بر اساس این دستورالعمل صادر می شود و بیانگر نوع و ظرفیت تولید ایجاد شده برای یک یا گروهی از محصولات در مکانی معین است.

شناسه کسب و کار:

شناسه یکتایی است که به متقاضی اختصاص می یابد این شناسه بر روی مجوزهای صادره درج می شود.

بهین یاب:

پایگاه اطلاعات و پنجره واحد خدمات وزارت است.

صدور جواز تاسیس:

ماده 1: جواز تاسیس برای ایجاد ظرفیت های جدید، انتقال، توسعه و تکمیل ظرفیت های موجود صادر می شود. اطلاعات درج شده در جواز تاسیس شامل شناسه کسب و کار، شماره و تاریخ ثبت دبیرخانه، شرایط مربوط به جواز، نام و شناسه شخص حقیقی یا حقوقی دارنده جواز، فهرست محصولات، پیش بینی سرمایه گذاری، اشتغال، ظرفیت، ارزش ماشین آلات داخلی و خارجی، تعیین مدت اجرای طرح و دوره گزارش پیشرفت پروژه می باشد.

تبصره 1: اعتبار جواز تاسیس صادر شده 12 ماه است و با ارائه گزارش پیشرفت فیزیکی و تایید آن توسط سازمان برای دوره دیگر تمدید می شود. تمدیدهای بعدی منوط به ارائه گزارش پیشرفت است.

تبصره 2: صدور جواز تاسیس به نام چند شخص حقیقی و یا چند شخص حقوقی مجاز نیست.

تبصره 3: صدور جواز تاسیس جهت اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی با رعایت ضوابط این دستورالعمل و قوانین و مقررات مربوطه مجاز است.

تبصره 4: لزوم رعایت مقررات زیست محیطی، کاربری زمین و ضوابط ساختمان باید در جواز تاسیس درج گردد.

ماده 2: در صورتی که سرمایه گذار بعد از فراهم کردن امکانات طرح از قبیل زمین، ساختمان و ماشین آلات تولید تقاضای صدور جواز تاسیس کند و اقدامات انجام شده مطابق ضوابط باشد جواز تاسیس صادر می شود.

ماده 3: صدور جواز تاسیس در شعاع 120 کیلومتری تهران و 50 کیلومتری اصفهان و صرفا بر اساس مصوبات مراجع ذیصلاح مجاز است.

تبصره: صدور جواز توسعه و تکمیل برای واحدهای دارای پروانه بهره برداری مستقر در محدوده موضوع این ماده در عرصه موجود آنها بلامانع است.

ماده 4: تغییر نام دارنده جواز تاسیس مستلزم ارائه روزنامه رسمی برای شخص حقوقی و گواهی دفاتر اسناد رسمی برای شخص حقیقی می باشد.

ماده 5: با رعایت مفاد تبصره 4 ماده 1 و ماده 3 استقرار طرح ها خارج از شهرک ها و نواحی صنعتی بلامانع است.

ماده 6: صدور جواز تاسیس در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی به عهده سازمان مسئول منطقه است.

اخذ جواز تاسیس،اخذ جواز تاسیس